Skala Barthel, znana również jako Indeks Barthel, jest narzędziem oceny funkcjonalnej służącym do mierzenia poziomu niezależności pacjenta w wykonywaniu podstawowych czynności życia codziennego (ADL – Activities of Daily Living). Została opracowana w 1965 roku przez Dorotheę Barthel i Florence Mahoney. Skala jest szeroko stosowana w rehabilitacji, geriatrii oraz medycynie fizykalnej w celu oceny postępów pacjenta oraz planowania dalszej opieki i interwencji terapeutycznych.
Wynik poniżej 40 punktów upoważnia pacjenta do przyjęcia do Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego.